Kenia reis oktober 2007

Zaterdag 27 oktober

• Het regent flink. Ria heeft voorgesteld schoenen te kopen voor Veronica. Ze heeft een paar mooie gezien bij Bata. Ik ga met de tuktuk naar het weeshuis terwijl de Drayers de stad in gaan om nog zelf wat inkopen te doen.
• Boaz verwelkomt me en laat het Engelse boek zien dat hij aan het lezen is. Het is een lesboek met veel tekeningen van Afrikaanse mensen. Als de regen wat is afgenomen gaan we naar de eetzaal. Vincent vraagt of ik mijn telefoon bij me heb en of er spelletjes op zitten.
• Veronica vindt het een heel leuk idee om samen schoenen te gaan kopen. Ze stelt voor om dat voor de lunch nog te gaan doen omdat de Bata dicht gaat om 13:00. We nemen de tuktuk en komen om 12:30 aan bij Bata, waar ze direct slaagt met een paar goede sportschoenen voor 1000 shilling (10 euro). Dat is evenveel als ik in de toeristenwinkel voor de simpele slippers heb betaald. Veronica is er erg blij mee.
• Terug op het weeshuis eten we ugali (een soort deeg) met sukumawiki (een soort spinazie). Moïse had me al verteld over sukumawiki en ik ben blij dat nu ook te hebben geproefd. Zephaniah vraagt Veronica of de schoenen duur waren.
• De DVD-speler staat aan en de kinderen kijken naar Harry Potter. Charo komt op schoot zitten en wil worden opgetild. Hier en daar maak ik foto's en laat foto's zien.
• De zes Nederlanders uit het hotel komen op bezoek. Ze zingen "hoofd, schouders, knie en teen" voor de kinderen. Ik zeg tegen Truus dat ik nog wel een opwekkingsbundel bij me heb, maar die kent ze niet zo goed. Uiteindelijk zingen we "King of kings and Lord of lords". De kinderen zingen veel voor ons.
• De Nederlanders vertrekken en de Drayers komen aan. Ria heeft ons T-shirts gegeven met "mzungu" op de voorkant. Francisca is er ook weer en voelt zich al weer bijna helemaal de oude.
• We bakken pannekoeken voor de kinderen. De mama's hebben ook gekookt voor de kinderen want van pannekoeken alleen kunnen de kinderen niet leven, vinden ze. Clemence, Festus en Zac helpen mee met bakken, eerst gaat dat moeilijk, maar al snel krijgen ze de slag te pakken. Met de kinderen worden intussen kinderspelletjes gedaan. Er zijn prijsjes voor de winnaars en er is frisdrank voor iedereen.
• Fester neemt ons nog even mee naar de technische school om ons het naamkader te laten zien dat als eerbetoon op de muur is aangebracht. We mogen er onze namen invullen.
• Het is al donker als we afscheid nemen. Gladys houdt een afscheidsspeech. Ria en Fester spreken ook wat woorden van afscheid. Veronica spreekt ons toe en bidt ook met ons. Het is een emotioneel moment. "Vergeet ons niet." Clemence vraagt mijn telefoonnummer. De tuktuk brengt ons naar het hotel terug.

Foto's