Donderdag 25 oktober
- Gedurende de ochtend schilderen Marque en ik op het weeshuis. We
repareren een kraantje achter het gebouw. Zac heeft nog wat
reserveonderdelen liggen.
- Ik eet in de eetzaal met de kinderen. Ik laat aan Boaz zien dat mijn
voeten steeds meer wondjes krijgen van de teenslippers. "Your skin is
soft," zegt hij. Er zijn twee jongens die ik moeilijk uit elkaar kan
houden. "Jij was toch Charles?" - "Nee, ik ben Peter." Veronica
vertelt me dat het broers zijn.
- Veronica geeft me Swahili-les. Ik kom Clemence tegen, die me begroet
met "Mambo vipi?" waarop ik antwoord: "Poa!"
- Na de les gaan Pim en ik met Mieke en Freek op outreach. George legt
ons bij de gezinnen uit wat de situatie is en we delen voedselpakketten
uit. Foto's nemen is geen bezwaar, zo wordt gezegd, maar ik blijf het
vreemd vinden om als toerist foto's te komen maken van de armoede van de
mensen.
- George vertelt me dat hun baptistengemeente erg groot aan het worden
is en dat hij kaartjes verkoopt voor 200 shilling (2 euro) zodat ze een
nieuw gebouw kunnen betalen. Ik koop er één van hem.
- We worden gebeld door Festus, Ria, Gladys en Wendy die met de andere
auto een probleem blijken te hebben. We ontmoeten ze in Malindi en
constateren dat het probleem is dat de rem linksvoor is gaan vastzitten
op de remschijf. Echt loskrijgen lukt niet, maar door twee metalen
plaatjes te verwijderen krijgt de rem iets meer speling en kan er weer met
de auto worden gereden. Morgen moet de auto naar de garage.
- Terug bij het hotel vertelt Maureen, de manager, dat de
duikinstructeurs zijn langsgeweest omdat ze beweren nog geld van me
te krijgen. Ik verwijs haar naar Fester.
- We zwemmen we nog wat voordat we gaan eten. Na het eten komen Fester
en Ria weer op de koffie. Fester zegt het probleem met de duikinstructeurs
zelf wel te zullen oplossen, en als ze moeilijk blijven doen "trekt hij
hun poster hier van de muur." Er komen zes nieuwe Nederlandse gasten
aan in het hotel.
|
|