Kenia reis oktober 2007

oktober 2007
ZoMaDiWoDoVrZa
 123456
789101112 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28293031
Verslag van onze reis naar Kenia en het bezoek
van het weeshuis Blessed Generation in Malindi.

Maandag 15 oktober

  • Het ontbijt is ook al van goede kwaliteit, en er staat een vriendelijke meneer omeletten te bakken die me aan Forest Whitaker doet denken. Vandaag is het de bedoeling dat Eric ons om 09:00 uur meeneemt op een tour door Mombasa. We krijgen een bericht van de receptie dat Eric heeft gebeld dat hij "wat later" zal komen en dat we vast door kunnen gaan "met onze dag". We hebben het gevoel dat het wel eens Afrikaans veel later zou kunnen worden.
  • Als ik op het terrasje zit, in de schaduw met m'n verbrande kop, en m'n Swahili-lessen en woordenboek naast me, word ik aangesproken door een Keniaanse meneer van een jaar of vijftig die het erg leuk vindt dat ik Swahili probeer te leren. We raken een beetje aan de praat. Ik laat hem foto's zien die nog op m'n toestel zitten, van Mozes en Alex en mij.
  • Erik komt uiteindelijk tegen 14:00 uur. De chauffeur heet Festus. We maken een tour door Mombasa en halen ook even wat geld bij de bank en een sim-kaart voor de telefoon, zodat ik wat mensen kan bellen en sms'en.
  • Ik maak foto's van Mombasa om de sfeer vast te leggen. Er slapen mensen op straat. Het verkeer is een chaos en de uitstoot van roet is enorm.
  • Wendy wil graag fort Jesus zien. Daar stoppen we en kijken even rond. We gaan niet naar binnen. Berryl heeft contact met een Keniaans jongetje.
  • Wendy stelt ook nog voor om met het pontje naar het eiland te gaan. Dat is een leuk idee. De boot zit helemaal vol Kenianen, we zijn de enige blanken. Een jongen komt bij ons staan om ons eens goed te bekijken. Aan de andere kant aangekomen blijven we gewoon zitten voor de terugweg.
  • Als we bij ons vertrekpunt weer van de boot af komen, staan de taxichauffeurs te dringen: meneer, taxi? waar wilt u heen? Ik wijs op Festus: nee, wij hebben onze eigen chauffeur. Bij de auto teruggekomen vraagt Eric ons opnieuw 100 shilling (1 euro), zoals hij ook deed bij fort Jesus. Nu begrijp ik pas waarom: om de jongeman te betalen die hij ter plekke heeft gevraagd om op de auto te passen.
  • Berryl is in de auto in slaap gevallen. We besluiten terug te keren naar het hotel. Ik heb even tijd om m'n ouders en Moïse een sms-je te sturen. Mijn vader belt me terug om te vragen hoe het is.
  • 's Avonds is er weer een show, dit keer een slangenshow. Ze beginnen met een kameleon en een soort varaan, daarna van kleine slangen naar steeds grotere. We mogen ze allemaal vasthouden en ze zijn niet giftig. Ze houden zich ook gedeisd. Berryl laat onverschrokken slangen om haar hals hangen. Pim moet er niets van weten.

Foto's




Auteur: René Uittenbogaard, 2007